Przewlekła niewydolność żylna

Dlaczego mam żylaki?

dlaczego mam żylaki - czynniki sprzyjające żylakom

Wielu pacjentów, u których pojawiają się objawy przewlekłej niewydolności żylnej (PNŻ) w postaci żylaków, szczególnie w młodym wieku (II, III i IV dekadzie życia), zastanawia się jakie czynniki wpłynęły na rozwój choroby. Wydawać by się przecież mogło, że problem żylaków dotyczy tylko osób starszych, których kończyny przez wiele lat były narażone na nadmierne obciążenie. Europejskie Towarzystwo Chirurgii Naczyniowej opisuje jednak, że nawet 80 proc. populacji w różnym wieku może zmagać się z problemem teleangiektazji, czyli popularnie zwanych pajączków, które pojawiają się w okolicach kończyn dolnych oraz podudzi i najczęściej są pierwszym objawem związanym z przewlekłą niewydolnością żylną. Pajączki to występujące na skórze siateczki utkane z drobnych czerwonych lub niebieskich naczynek, choć nie są one groźne, to dla wielu ich wygląd jest nieestetyczny.

Również poważniejsze zmiany w postaci żylaków to problem bardzo rozpowszechniony. Podaje się,  że z ich powodu może cierpieć nawet 64 proc. populacji. Najpoważniejsze stadia choroby żylnej w postaci aktywnych i zagojonych owrzodzeń żylnych szacowana jest na 1-2 proc. Choć przewlekła niewydolność żylna nie jest chorobą śmiertelną, to jej rozwój może znacząco wpłynąć na komfort życia chorego i powodować utrudnienia w samodzielnym codziennym funkcjonowaniu. Wczesne zapobieganie rozwojowi choroby i stosowanie działań profilaktycznych pozwala na ograniczenie ryzyka pojawienia się objawów choroby oraz zniwelowanie dolegliwości bólowych czy uczucia dyskomfortu.

Czynniki sprzyjające rozwojowi żylaków

Wiek

Żylaki mogą występować u osób w różnym wieku, nawet u dzieci. W różnych badaniach dotyczących czynników rozwoju objawów PNŻ udowodniono jednak, że czynnikiem najbardziej predysponującym do powstania i progresu choroby jest wiek pacjenta. Spowodowane jest to oczywiście naturalnym procesem starzenia się organizmu, który dotyczy każdego z nas. Jego następstwem jest osłabienie naczyń krwionośnych, w tym także osłabienie żył, czego wynikiem są najpierw bóle kończyn, a później zmiany w postaci pajączków czy żylaków. Osoby starsze, szczególnie te, które przez większą część życia wykonywały pracę w pozycji wymuszonej powinny rozważyć stosowanie działań profilaktycznych w postaci terapii uciskowej oraz konsultację ze specjalista, szczególnie jeśli pojawiły się u nich pierwsze objawy choroby w postaci bólu kończyn.   

czynniki sprzyjające żylakom

Płeć

Czy można stwierdzić, że żylaki to problem, który dotyczy głównie kobiet? Obecnie wiemy, że żylaki występują zarówno u kobiet jak i u mężczyzn, ale znacznie częściej problem ten pojawia się u płci żeńskiej. Spowodowane jest to głównie czynnikami, na które narażona jest kobieta w trakcie swojego życia. Pierwszym z nich są przebyte, ukończone ciąże. Już dwa przebyte porody zwiększają ryzyko wystąpienia żylaków o 20 – 30 proc., a każda kolejna ciąża i poród dodatkowo je podnoszą. Także wykonanie cięcia cesarskiego jest czynnikiem zwiększającym ryzyko zakrzepicy żylnej. Występuje ona 3 – 16 razy częściej u kobiet rodzących tym sposobem. Stosowanie zyskujących coraz większą popularność leków hormonalnych jest innym przykładem oddziaływania związków chemicznych na układ żylny kobiety. Zawarte w lekach estrogeny i progesteron, głównie syntetyczne, oprócz wpływu na powstawanie i rozwój przewlekłej niewydolności żylnej, w pierwszej fazie napięcie, bóle i obrzęki nóg, w kolejnej „pajączki” i żylaki, zmieniają także hemostazę, czyli procesy krzepnięcia krwi. Ocena ryzyka zakrzepowo-zatorowego związanego ze stosowaniem tabletek antykoncepcyjnych wciąż jest przedmiotem licznych badań klinicznych, które starają się określić to ryzyko. Na podstawie tych badań stale modyfikuje się skład pigułek antykoncepcyjnych, mimo to jednak nadal stwierdza się umiarkowanie większe ryzyko zakrzepowo-zatorowe.

Otyłość

Problemy z prawidłową masą ciała to jeden z głównych czynników wywołujących przewlekłą niewydolność żylną. Nawet “niewinna” nadwaga i kilka nadprogramowych kilogramów mogą znacząco wpływać na pojawienie się żylaków.

Prawidłowa masa ciała określana jest przez wskaźnik BMI (body mass index). To współczynnik powstały przez podzielenie masy ciała podanej w kilogramach przez kwadrat wysokości podanej w metrach. Jego prawidłowy zakres wynosi od 18,50–24,99 – w tym zakresie występuje najmniejsze ryzyko zachorowania na PNŻ związanej z otyłością. Każda wartość powyżej 25,0 predysponuje pacjenta do zwiększonego ryzyka wystąpienia u niego żylaków. Trzeba jednak pamiętać, że wskaźnik BMI nie jest jedynym czynnikiem, który powinien być oceniany w odniesieniu do nagromadzenia się tkanki tłuszczowej. Innym problemem jest także otyłość brzuszna, która coraz częściej spotykana jest u bardzo młodych osób, a nawet u dzieci. Jest to szczególnie niebezpieczny rodzaj otyłości, która nie zawsze jest prawidłowo diagnozowana. Wpływa ona jednak znacząco na obciążenie narządów wewnętrznych i może być przyczyną poważnych problemów zdrowotnych. Aby zdiagnozować otyłość brzuszną należy wykonać odpowiednie badania opierające się na pomiarach ciała, najlepiej w tym celu udać się do lekarza zajmującego się leczeniem otyłości i nadwagi.   

Nadmiar tkanki tłuszczowej to czynnik sprzyjający rozwojowi choroby żylnej,  towarzyszy mu rozszerzenie żył powierzchownych i w związku z tym niedomykanie się zastawek. Otyłość i nadwaga są także przyczyną osłabienia działania mięśni w związku z tym skurcze mięśni przenoszą się na tkankę tłuszczową, a nie na żyły.

Dodatkowo ludzie chorujący na otyłość często ograniczają swoją aktywność fizyczną, tak ważną dla zdrowia układu żylnego. Bardzo często skuteczna walka z otyłością potrafi znacznie zmniejszyć objawy niewydolności żylnej – szczególnie ból i obrzęk kończyn. 

uwarunkowania genetyczne żylaków

Uwarunkowania genetyczne

Wiele wskazuje na to, że istnieją powiązania między pojawieniem się objawów PNŻ  w postaci żylaków, a występowaniem ich u przodków chorego. W wielu badaniach i pracach naukowych opublikowanych dotychczas opisano taki związek. Niestety na dzień dzisiejszy specjaliści nie są w stanie wyjaśnić jak dokładnie “dziedziczymy” żylaki po naszych rodzicach czy dziadkach, ale pewne jest, że obecność żylaków w wywiadzie rodzinnym powinna być przesłanką do przeprowadzenia rozszerzonej diagnostyki pnż

Oczywiście na rozwój przewlekłej niewydolności żylnej wpływ może mieć jeszcze wiele innych czynników, takich jak sposób wykonywanej pracy – długotrwała praca w “pozycji wymuszonej” stojącej lub siedzącej. Także niehigieniczny tryb życia – zła dieta, używki, brak aktywności fizycznej znacząco wpływa na rozwój przewlekłej niewydolności żylnej. Aby dokładnie określić przyczynę manifestacji objawów choroby najlepiej udać się do lekarza specjalisty, chirurga naczyniowego, angiologa lub flebologa, który wykona badania diagnostyczne oraz wyznaczy dalszą ścieżkę leczenia. W przypadku łagodnych zmian lekarz może zalecić jedynie działania profilaktyczne polegające na zmianie trybu życia oraz stosowaniu terapii uciskowej. W bardziej zaawansowanych stadiach choroby konieczne może być leczenie zabiegowe. Obecnie dysponujemy wieloma małoinwazyjnymi metodami leczenia żylaków, które ze względu na swoje bezpieczeństwo wydają się być metodami pierwszego wyboru.

Related Posts