Klasyfikacja przewlekłych zaburzeń żylnych

W roku 1994 międzynarodowy komitet ad hoc Amerykańskiego Forum Żylnego (American Venous Forum; AVF) opracował kompleksowy system klasyfikacji przewlekłych zaburzeń żylnych (CEAP), który stanowi do dziś zbiór akceptowanych standardów klasyfikacji przewlekłych zaburzeń żylnych. Skalę CEAP opublikowano następnie w  26  czasopismach  i  książkach  w  dziewięciu  językach,  co  czyni  ją jednym z najbardziej  uniwersalnych jak i rozpowszechnionych dokumentów odnoszących się do  klasyfikacji przewlekłej choroby żylnej (PCHŻ).  Jej zadaniem jest przede wszystkim ujednolicenie zasad zgłaszania i leczenia różnorodnych objawów przewlekłych chorób żylnych. CEAP pozwala na postawienie jednolitej diagnozy i porównanie populacji pacjentów.

Podstawy klasyfikacji CEAP zawierają opis klasy klinicznej (c) na podstawie obiektywnych oznak, etiologii (E), anatomicznego rozkładu refluksu (A) i niedrożności w żyłach powierzchownych, głębokich i przebijających oraz stojącej za nimi patofizjologii (P), spowodowanej zarówno refluksem, jak i zahamowaniem przepływu w naczyniu (1).

Wyróżnia się siedem klinicznych kategorii:

Tabela

  • CO – Niewidoczne lub niewyczuwalne objawy choroby żylnej
  • C1 – Teleangiektazje lub żyły siatkowate
  • C2 – Żylaki
  • C3 – Obrzęk
  • C4a – Pigmentacja lub egzema
  • C4b – Przewlekła niewydolność żylna lub atrofia biała
  • C5 – Zaleczone owrzodzenie żylne
  • C6 – Aktywne owrzodzenie żylne
  • S = Objawowa, w tym ból, ciasnota, podrażnienie skóry, uczucie ciężkości i skurcze mięśni oraz inne dolegliwości, które są powiązane z zaburzeniami żylnymi
  • A = Bezobjawowa
Klasyfikacja etiologicznaKlasyfikacja anatomicznaPatofizjologia
Ec: wrodzonaAs: żyły powierzchownePr: refluks
Ep: pierwotneAp: żyły perforującePo: niedrożność
Es: wtórneAd: żyły głębokiePr,o: refluks i niedrożność
En: przyczyna żylna nie została zidentyfikowanaAn: nie określono lokalizacji żylnejPn: nie zidentyfikowano patofizjologii żylnej

 

W  2004  r.  dokonano  rewizji  skali,  która  jest  obecnie powszechnie przyjętym  systemem   klasyfikacji   stosowanym   w   zarówno   w   praktyce   klinicznej   jak i badaniach klinicznych dotyczących PChŻ.

Źródło: Wytyczne  postępowania  klinicznego  Europejskiego  Towarzystwa  Chirurgii  Naczyniowej (ESVS, European Society for Vascular Surgery 2015)